Muziek

Miniconcert tijdens perspresentatie in Kilim

“Kunnen die cameramensen aan de kant gaan?” De journalist van de Volkskrant mopperde wat en deed alsof hij geïrriteerd was maar dat viel flink mee, zo bleek even later. Ton Maas was verbaasd maar ook geamuseerd over de enorme belangstelling voor de perspresentatie van Turkey Now. Ruim veertig mensen, gezeten op stoelen, zagen niets van de sprekers en de vertoonde festivaltrailer omdat een zevental cameramannen zich vooraan had geposteerd en al het zicht voor de anderen wegnam.

 

De perspresentatie van Turkey Now vond plaats in Restaurant Kilim aan de Amsterdamse Ceintuurbaan. Die plaats was niet zomaar gekozen, want vanuit dit knusse etablissement wordt de carrière van Karsu Dönmez zorgvuldig gelanceerd. Het restaurant behoort toe aan haar ouders en Karsu zingt er af en toe, altijd onaangekondigd, natuurlijk. De 18-jarige jazzzangeres wees de aanwezigen op haar piano –“mooi is-ie he?- en liet even later op fraaie wijze van zich horen.

 

Maar dat waren er meer op deze middag. Speciaal overgekomen uit Istanbul was Seval Sam die het slotconcert van het festival voor haar rekening neemt.  Seval Sam was zeer ontwapenend maar ook gedecideerd,  zo bleek tijdens het geïmproviseerde miniconcertje. Daarin stond ze samen met met Karsu en Esra Dalfidan aan de piano bespeeld door Fransz von Chossy. Sam stond knikkend met haar hoofd de anderen als het ware dirigerend, maar altijd was er weer die ontwapenende lach...

Sam vertelde het aanwezige journaille uitvoerig over de mozaïek aan culturen die Turkije rijk is en hoe ze daar met haar muziek graag op ingaat. Ze is zo enthousiast en heeft zoveel repertoire dat concerten van haar soms wel vier uur duren. “Als het publiek het wil, kan ik eindeloos doorgaan” verklaarde ze. Dat kunnen mooie feestjes worden straks in de Meervaart en De Doelen!

Dim lights

Jos Schuring